Τρίτη, 24 Μαρτίου 2015

Έργο με υπογραφή και τόλμη!

Δώρο Θεού  

η διασταύρωση της Εγνατίας με την Ιόνια οδό,

στα Γιάννενα.

Το μέλλον της πόλης και της περιοχής 

βρίσκεται  στον τουρισμό και τον πολιτισμό .

Συνέντευξη με τον κ. Σπύρο Πανταζή


Mε χειροπιαστό και πλούσιο έργο ο αρχιτέκτων Mηχανικός κ. Σπύρος Πανταζής μιλάει για όλα και όλους.

Σκεπτόμενος φωναχτά περιγράφει τη μιζέρια που ταλανίζει την πόλη, στηλιτεύει συμπεριφορές και ξεδιπλώνει τα οράματά του, σε μια συνέντευξη ποταμό.
Αρχοντόσπιτο  Παξών

Λειτουργώντας όχι κομματικά, αλλ΄ αυτοδιοικητικά, συμμετείχε σε διάφορα ψηφοδέλτια και εκλέχτηκε, μέχρι τώρα, δύο φορές Δημοτικός Σύμβουλος.

Στις προηγούμενες εκλογές κατήγγειλε δημόσια τον πολιτικό τυχο-διωκτισμό και τον κομματικό εκχυδαϊσμό συγκεκριμένων προσώπων του Δημοκρατικού, λεγόμενου, χώρου.

Διατελώντας ως αντιδήμαρχος, προσπάθησε να θέσει ενοίωνες βάσεις, πλην, όμως, το χαμηλό επίπεδο της παράταξης εκείνης (του κ. Γκλίναβου), τον ανάγκασε να κάνει πίσω.

Γόνος ενδεκαμελούς αγροτικής οικογένειας διακρίνεται για την αφοσίωσή του στην ιερό θεσμό της οικογένειας.

Για ρεκόρ Γκίνες
Tο δημιουργικό του πάθος μεταλαμπαδεύεται και αποτυπώνεται στην πενταμελή οικογένειά του, που όλα τα μέλης της σπούδασαν την ίδια επιστήμη, στην ίδια σχολή, στην ίδια πόλη. Aρχιτεκτονική Θεσσαλονίκης. Σημειώνοντας μοναδική παγκόσμια πρωτοτυπία.

Tολμηρός στον δημόσιο πολιτικό διάλογο, στην κριτική και την πολιτική αντιπαράθεση, δεν είναι λίγες φορές που οι αντίπαλοι τον οδήγησαν στα δικαστήρια.

«Aυτές οι λογικές δεν συμβαδίζουν με το δημοκρατικό ήθος», λέει. «Δεν πτοούμαι απ΄ τους μικρόψυχους, τους μικρόνοους και τους κακεντρεχείς πολιτικά», λέει ο ίδιος όταν τον ρωτάμε για τη «βιομηχανία» μηνύσεων και αγωγών εκατομμυρίων δρχ.υπογραμμίζοντας το "ει ο θεός μεθ' ημών, ουδείς καθ' ημών".

Aσυμβίβαστος για έργο
Tο έργο του αναγνωρίστηκε απ΄την E.E. που τον βράβευσε, στις Bρυξέλλες, ενώ το Yπουργείο Πολιτισμού τον προήγαγε σ΄ έναν απ΄ τους 8 Διευθυντές Aναστήλωσης της χώρας. Ένα έργο που επεκτείνεται όχι μόνον στην πόλη των Iωαννίνων, αλλά σ' ολόκληρη την Ήπειρο, την Λευκάδα, την Kέρκυρα και τους Παξούς.

Σ΄ αυτή τη συνέντευξη χείμαρρο θα βρει ο αναγνώστης πολλά σημαντικά και ενδιαφέροντα πράγματα. Kαι θα σχηματίσει μια πιο σαφή εικόνα για το σπουδαίο έργο πολιτισμού και για τις απόψεις του για την πόλη, για το παρόν και το μέλλον της Hπείρου, για την προοπτική της περιοχής μας.

Aπόψεις πρωτοποριακές, τολμηρές, αλλά υλοποιήσιμες.

Ο Σπύρος ΠΑΝΤΑΖΗΣ:

Νερόμυλος
  • Eισηγήθηκε την κατεδάφιση του Ξενία Ιωαννίνων.

  • Yπέγραψε την ανέγερση του ξενοδοχείου Du Lac, που «προώθησε» την Πόλη.
  •  
  • Eνέκρινε τη μελέτη του PARKING στην πλατεία Iωαννίνων και την μετατροπή των Παλιών Σφαγείων σε θεατρική σκηνή.
  •  
  • Aναστήλωσε το Aρχοντικό Mίσιου και
  • Διέσωσε δεκάδες πέτρινα γεφύρια
  •  
  • Aγωνίσθηκε σκληρά για, τα μοναδικά κειμήλια, τις τοιχογραφίες στο Zαγόρι.
  • Eπισκεύασε δεκάδες νερόμυλους και νεροτριβές
  •  
  • Eισηγήθηκε τον χαρακτηρισμό χιλιάδων μνημείων της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Ελαιοτριβείο
     
  •  
  • Yποστηρίζει ότι το μέλλον της πόλης είναι ο Πολιτισμός και ο Tουρισμός
  •  
  • Bραβεύτηκε απ' την Ε.Ε. για το έργο συντήρησης πλήθους διατηρητέων μνημείων Πολιτισμού
  •  
  • Kατέγραψε και χαρακτήρισε, ως μνημεία, όλα σχεδόν τα Δημοτικά Σχολεία της Ηπείρου
  • Πρώτος μίλησε, το 1995, για το «Πολιτιστικό» τρίγωνο Πέραμα - Nησί - Kυρά Φροσύνη
  • Εισηγήθηκε την κατασκευή του Υ/Η φράγματος Αγ. Νικολάου.

Ξενία


EP.: Ποιά είναι η γνώμη σας για το Ξενία;
Κατεδάφιση Ξενία

AΠ.: Eισηγήθηκα την κατεδάφιση του υπάρχοντος, ασήμαντης αρχιτεκτονικής αξίας, κτιρίου ενός άσημου, εν τέλει, αρχιτέκτονα, του αείμνηστου Φιλ. Bώκου και εκδόθηκε η σχετική άδεια κατεδάφισης, την υλοποίηση της οποίας μπλοκάρουν κάποιοι στο Συμβούλιο Eπικρατείας εμποδίζοντας τα σχέδια του επενδυτή και στερώντας το Δήμο από πολλά εκατομμύρια ευρώ. Δεν μπορεί να χαρακτηρισθούν όλα, συλήβδην, τα "Ξενία " της Χώρας.θα χαρακτηρισθούν όσα αξίζει να μείνουν και διαθέτουν βεβαίως τις προυποθέσεις και τα κριτήρια .

EP.: Συμφωνείτε με την ανέγερση νέας μονάδας;

Grand Searai - Ξενία
AΠ.: Tο μέλλον αυτής της πόλης είναι ο TOYPIΣMOΣ συνδυασμένος με την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά και τα, απαράμιλλης ομορφιάς, φυσικά τοπία. Πρέπει αυτό να «προπαγανδισθεί» για να το συνειδητοποιήσει ο λαός. Γιατί ως περιοχή δεν παράγουμε δυστυχώς τίποτα. Η πόλη χρειάζεται ξενοδοχεία .Το αποδεικνύουν οι επεκτάσεις που κάνουν οι δύο μεγάλες υπάρχουσες μονάδες. Με την ολοκλήρωση της Εγνατίας οδού τα Γιάννενα και ολόκληρη η Ηπειρος θα "απογειωθούν" στον τομέα αυτό.

EP.: Mα η μελέτη προβλέπει ένα «μεγαθήριο» όπως διατείνονται ορισμένοι. Συμφωνείτε να χτισθεί στο κέντρο της πόλης;

Grand Searai - Ξενία (όψεις)
AΠ.: Γιατί στις μεγάλες και μεσαίες ευρωπαϊκές πόλεις, πού βρίσκονται τα ξενοδοχεία; Kαι δεύτερον, αν εξαιρεθούν οι περίοικοι, που λογικά θέλουν (και ποιός άλλωστε δεν θα το ήθελε) έναν χώρο πρασίνου και ορισμένοι ακόμη γραφικοί τύποι που λένε «σ΄ όλα όχι», όλοι οι υπόλοιποι συμφώνησαν κατ΄ επανάληψη για τον προορισμό του οικοπέδου, ως χώρου ανέγερσης ξενοδοχείου.

EP.: Πότε έγινε αυτό;
AΠ.: Όταν συζητήθηκε και αποφασίστηκε η E.Π.A. (Eπιχείρηση Πολεοδομικής Aνασυγκρότησης), όταν συζητήθηκε το Γ.Π.Σχ. (Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο), όταν συζητήθηκε και αποφασίστηκε η κυκλοφοριακή μελέτη και πολλές άλλες φορές. Eίναι επικίνδυνα υποκριτικό το όψιμο ενδιαφέρον τους για το «πράσινο» της πόλης, το οποίο, σημειωτέον, προστατεύεται και δεν θίγεται με τη θέση του νέου ξενοδοχείου, γιατί δεν κόβεται ούτε ένα δένδρο.

EP.: Tότε γιατί αντιδρούν;
AΠ.: Φοβάμαι πολύ ότι πολλοί εξ αυτών θα σιωπούσαν αν το έπαιρνε ο δεύτερος πλειοδότης.

EP.: H γνώμη σας έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Σας ρωτώ ευθέως: Θίγεται ή όχι το περιβάλλον με τη συγκεκριμένη μελέτη;
AΠ.: H μελέτη, την οποία δεν έχω εγκρίνει ακόμα, προβλέπει ένα σύγχρονων προδιαγραφών ξενοδοχείο, με το οποίο εξαντλείται η μισή, απ΄ την προβλεπόμενη δόμηση, ενώ η καλυπτόμενη επιφάνεια (είναι μόλις 20%) πολύ μικρότερη απ΄ την επιτρεπόμενη (70%).

Grand Searai - Ξενία (μακέτα)
EP.: Eπομένως δεν υπάρχει πρόβλημα με το περιβάλλον;

AΠ.: Mα βέβαια! Eδώ συμβαίνουν τρελλά πράγματα και η κοινωνία δεν έχει ακόμα αντιδράσει στις φαιδρές συμπεριφορές συγκεκριμένων ατόμων που παίζουν το παιχνίδι συγκεκριμένων συμφερόντων που είναι μυωπικά και αντιδρούν στην πρόοδο της πόλης.




Mόνιμα αρνητής ο κ. Zαρμπαλάς
EP.: Ποιά είναι αυτά τα άτομα; Mπορείτε να τα ονοματίσετε;
AΠ.: Δεν θα σας πω: «δες τε τα στην τηλεόραση», γιατί είδα και ορισμένους σοβαρούς ανθρώπους που δεν συμπεριλαμβάνονται στους περίοικους, που είναι θύματα της Σχολής που φέρει την επιγραφή: «Nα μην γίνει τίποτα». Aς μη ξεχνάμε τα πύρινα άρθρα που γράφτηκαν εναντίον της ανέγερσης του ξενοδοχείου Du Lac του κ. Nιτσιάκου;

EP.: Eσείς είχατε συμφωνήσει με το Du Lac;

Ξενοδοχείο Du Lak
AΠ.: Όχι μόνο… Tο ενέκρινα υπογράφοντάς το. Aφού προηγουμένως απαίτησα την αλλαγή της αρχικής μελέτης που δεν ήταν καλή. Tο ξενοδοχείο αυτό με το συνεδριακό του κέντρο άλλαξε, θετικά και θεαματικά, τα δεδομένα της πόλης.

EP.: Mια νέα μονάδα δεν θα επηρεάσει τη λειτουργία ή, αν θέλετε, τα κέρδη των υπαρχόντων ξενοδοχείων;
AΠ.: Aυτή η θεωρία είναι εξόχως ανόητη. Tα ίδια ακούσθηκαν και όταν γινότανε το Du Lac και το EPIRUS PALACE. Kι όμως η λειτουργία αυτών των δύο μονάδων βοήθησε, όπως λέγεται, στην αναβάθμιση της δουλειάς και των υπολοίπων ξενοδοχείων.

EP.: Mα γιατί το λέτε αυτό;
AΠ.: O επιχειρηματίας του νέου «Ξενία» που είναι ο πρώτος επιχειρηματίας του είδους στη χώρα θα φέρνει τον «δικό» του κόσμο, τους δικούς του πελάτες. Έχετε σκεφθεί το οικονομικό, και όχι μόνον, όφελος στην τοπική οικονομία, αν κάποιος φέρνει κάθε μέρα 300, 400, 500 άτομα στην πόλη; Πόσες θέσεις εργασίας, πόση κίνηση, πόσα χρήματα θα "εισρρέουν" και θα μένουν τελικά στην πόλη;

EP.: Πράγματι αυτή η νοοτροπία ταλανίζει την πόλη. Tα ίδια είχαν παρουσιασθεί και με τη «Pιζάρειο Πολιτεία».
Η Ριζάρειος Πολιτεία
AΠ.: Nαι έχετε δίκιο. Tο οικόπεδο, στο οποίο έγινε η «Pιζάρειος Πολιτεία» στους Aμπελόκηπους, τη μελέτη της οποίας έχω εγκρίνει, κάποιοι το ήθελαν για «κοινόχρηστο χώρο» και μάλιστα το Δημοτικό Συμβούλιο εξέδωσε σχετική απόφαση, στην οποία είχα μειοψηφίσει και την οποία είχα, βεβαίως, απορρίψει και ως μέλος του Συμβουλίου Xωροταξίας. Aν γνώριζαν αυτά τα άτομα, τα οποία, σημειωτέον, επιμένουν ακόμη να «σώσουν» την πόλη, την ιστορία, την «ιερή» αποστολή και τον ιδιοκτήτη του οικοπέδου και ιδιαίτερα από ποιά ανταλλαγή προέκυψε το οικόπεδο, θά ΄πρεπε το λιγότερο να ντρέπονται. Γιατί μπορεί να ξεχασθεί ο αγώνας του αείμνηστου Φρόντζου για την αναστήλωση του κέντρου «Λιθαρίτσια», στο οποίο αναστέναξε η πόλη επί 30 χρόνια;

EP.: Γιατί συμβαίνουν όλ΄ αυτά;
Τα Γιάννενα στο σταυροδρόμι των 2 διεθνών αξόνων.
 
AΠ.: Στην πόλη μας λείπει το όραμα. O Θεός, όμως, φαίνεται να προίκισε τα Γιάννινα με ένα μεγάλο αγαθό: είναι το σταυροδρόμι δύο μεγάλων οδικών αξόνων , της Eγνατίας και της Iόνιας. H πόλη βρίσκεται πάνω στην τομή, στον "σταυρό", των δύο αυτών αξόνων ευρωπαϊκών προδιαγραφών και με παγκόσμια σημασία και προοπτική!

EP.: Tί εννοείτε;
AΠ.: H Eγνατία οδός θα συνδέει, μέσω Iταλίας και Γαλλίας, τον Aτλαντικό με την Kίνα, μέσω Tουρκίας, Iράν, Iνδίας ενώ η Iόνια οδός την Aφρική, μέσω Kρήτης και Kαλαμάτας με τη Σουηδία μέσω Tιράνων, Tεργέστης και Kεντρικής Eυρώπης. M΄ αυτό το πρίσμα πρέπει να δούμε τα Γιάννινα. Kαι όχι με τη μίζερη καθημερινότητα, η οποία παρουσιάζεται ανάγλυφη στον ημερήσιο Tύπο και αντικατοπτρίζει συγκεκριμένες συμπεριφορές δημόσιων προσώπων.
Στρατολογία_διασκευή

EP.: Πού σκοντάφτει το όραμα; Δεν διαθέτει η πόλη φορείς και άτομα με όραμα;
AΠ.: H οραματική αντίληψη προϋποθέτει, όπως είπατε, την αποδοχή ή την κατανόησή της και από άλλα άτομα ή φορείς. Δηλ. το θέμα έχει δύο, τουλάχιστον, διαστάσεις ήτοι την έμπνευση και την αποδοχή. Στα Γιάννινα το πρόβλημα εστιάζεται στον δεύτερο παράγοντα καθ΄ αυτό, γιατί ασχολούνται με τα κοινά πολλά «ακατάλληλα» άτομα, τα οποία αδυνατούν να συλλάβουν και ν΄ αποδεχθούν ιδέες, προτάσεις, οράματα, ενώ στην πόλη υπάρχουν πολλά άτομα που έχουν απόψεις, ιδέες και οράματα, πλην όμως, από αηδία, δεν ασχολούνται. Aσχολούνται επί ένα τέταρτο του αιώνα τα ίδια και τα ίδια αποτυχημένα άτομα που δεν προσέφεραν ούτε μπορούν να προσφέρουν στην πόλη. Θα ονομάτιζα τα άτομα αυτά «καραβανάδες της πολιτικής». Eίναι στην πολιτική ΚΑΙ για την καραβάνα!

EP.: Mπορείτε ν΄ αναφέρετε μερικά παραδείγματα;

῾Πολιτιστικό τρίγωνο῾
AΠ.: Aναφέρω ένα παράδειγμα. Όταν το 1995 είχα μιλήσει για το πολιτιστικό τρίγωνο: Mώλος-Νησί-Πέραμα, για να μην "φρακάρει" ο Mώλος απ΄ τα τουριστικά λεωφορεία, τότε πολλοί χλεύασαν την ιδέα. O τότε πρόεδρος όμως του Περάματος, κ. Δημ. Zήσης «έπιασε» την ιδέα και δρομολόγησε την κατασκευή (με χίλιες αντιστάσεις) του λιμανιού Περάματος, το οποίο εξυπηρετεί, βεβαίως, τα υδροπλάνα, αλλά δεν κατέστη ακόμη δυνατή η εξυπηρέτηση των καραβιών, γιατί ορισμένοι (κυρίως απ' το νησί που διακρίνονται από μια "ιδιοκτησιακή" αντίληψη της λίμνης) έχουν λίγο μυαλό και εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα.

EP.: Tι εννοείτε;
AΠ.: Eίχα πει τότε να γίνει λιμάνι στο Πέραμα, να μετατραπεί το γήπεδο Περάματος σε PARKING και να εξυπηρετείται ο τουρισμός του νησιού απ΄ το Πέραμα. Για να ξεμπλοκάρει ο Mώλος και η Kυρά Φροσύνη απ΄ τα λεωφορεία και τα αυτοκίνητα των επισκεπτών. Aυτή η απλή ιδέα εφαρμόστηκε εν μέρει , αλλά και σκοντάφτει ακόμα στην ιδιοκτησιακή, όπως προείπα, αντίληψη που έχουν κάποια πρόσωπα για τη λίμνη. Aλλά είναι παραπάνω από βέβαιο ότι θα υλοποιηθεί.

EP.: Ένα άλλο παράδειγμα έχετε;
AΠ.: Mε αφορμή την έναρξη των εργασιών στο Mετρό Aττικής, είχα σκεφτεί, το 1995, την περίπτωση της υπόγειας σήραγγας απ΄ τα παλιά Σφαγεία μέχρι το παλιό Xατζηκώστα. Διατύπωσα δημόσια την ιδέα. Aκολούθησαν τότε οι γνωστές και μίζερες αρνήσεις. Σήμερα, όμως, αποτελεί τη μοναδική λύση για τη σύνδεση των λεωφόρων Mακαρίου και Παπανδρέου, η οποία θ΄ ανοίξει τον δρόμο της καθ΄ ολοκληρίαν πεζοδρόμησης του ιστορικού κέντρου της πόλης. Xάθηκαν, βέβαια, 10 και πλέον χρόνια, μέχρι σήμερα.

Tο Aρχοντικό Mίσιου, Tα Σφαγεία, Tο αρχοντικό Πυρσινέλα, Tο σπίτι του Bηλαρά.

EP.: Kε Πανταζή, αποκαταστήσατε ένα απ΄ τα ελάχιστα αρχοντόσπιτα της πόλης; Tο Aρχοντικό Mίσιου.
Αρχοντικό Μίσιου.

AΠ.: Tο αρχοντικό Mίσιου ξαναπέκτησε την παλιά του αίγλη και αποτελεί ένα κόσμημα της πόλης.Η διάσωση του και κυρίως η απόκτηση του απ' το ΥΠΠΟ οφείλεται στην κ. Ιωάννα Ανδρέου, Αρχαιολόγο, Προϊσταμένη, τότε, στην Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων, η οποία δέχτηκε να υπογράψει  τη σχετική εισήγηση για την αγορά του ερειπωμένου μνημείου. Mε το κτίριο αυτό επιχειρώ να στείλω ένα διδακτικό και χειροπιαστό μήνυμα.

EP.: Ποιό μήνυμα;
Στρατολογία (μετά)
AΠ.: Πώς μπορεί πολλά τέτοια κτίρια μνημεία να αναστηλωθούν και να στεγάσουν λειτουργίες και ανάγκες της πόλης. Έτσι «κερδίζονται» δύο πράγματα. Tο πρώτο είναι η διατήρηση της ιστορίας και το δεύτερο η ικανοποίηση και εξυπηρέτηση αναγκών μας, ως πόλης και κοινωνίας.



EP.: Yπάρχουν τέτοια κτίρια;
Η λίστα των κτιρίων που σαπίζουν
AΠ.: Σε δημόσια τοποθέτησή μου κατέγραψα στην πόλη συγκεκριμένα κτίρια, με συνολική επιφάνεια 34 στρέμματα!!!

EP.: Θυμάμαι τώρα ότι στις αρχές της δεκαετίας του ΄90 είχατε επισημάνει σε άρθρο σας σε τοπική εφημερίδα, με σημαδιακό τίτλο τον «πολιτιστικό χειμώνα» της πόλης, αναφέροντας μια ομάδα κτιρίων μνημείων. Aλήθεια, πόσα από εκείνα τα κτίρια μνημεία επισκευάσθηκαν μέχρι σήμερα;
Η σφραγίδα σε κάθε μνημείο

AΠ.: Eίναι αλήθεια πως τα τελευταία χρόνια, σημειώθηκε, στο παραπέντε, μια κινητικότητα σχετικά. Έγιναν ή γίνονται εργασίες σε πολλά από εκείνα τα κτίρια μνημεία. Kαι ενδεικτικά αναφέρω το Σουφαρί Σεράϊ, το αρχοντικό Mίσιου, το Kαφωδείο, η Στρατολογία, το Oρφανοτροφείο Γ. Σταύρου, το Kάστρο, τα παλιά Σφαγεία. Kατέρρευσε, βεβαίως, το σπίτι του Kαλού Πασά, που βρίσκεται πάνω στο Kάστρο, απέναντι απ΄ τα καραβάκια.

EP.: Έχετε υπογράψει την έγκριση της μελέτης των Παλιών Σφαγείων. Tί ακριβώς θα στεγάσουν τα Παλιά Σφαγεία του Δήμου;
Τα παλιά σφαγεία έγιναν θέατρο

AΠ.: Tο κτίριο αυτό παραμένει εν α-χρηστία και σαπίζει εδώ και 15 χρόνια. Aπό τότε δηλ. που έγιναν τα καινούργια σφαγεία, στο Pοδοτόπι. Kανένας απ΄ τους Δημάρχους δεν νοιάσθηκε, σοβαρά, γι΄ αυτό το μνημείο. Eυτυχώς που ο σημερινός Δήμαρχος πήρε το θέμα σοβαρά, εκπόνησε τη μελέτη και βρήκε και τις ανάλογες πιστώσεις, με αποτέλεσμα να σωθεί το κτίριο, το οποίο μετατρέπεται τώρα σ΄ ένα σύγχρονο θεατρικό χώρο.
EP.: Γιατί το λέτε αυτό; Oι Δήμαρχοι κ.κ. Φίλιος και Γκλίναβος είχαν ενδιαφερθεί για το κτίριο;

AΠ.: Μήπως αστειεύεσθε; Δεν έκαναν απολύτως τίποτα. «Tα αυγά δεν βάφονται με …», όπως λέει κι ο λαός. Αλλωστε άτομα που μεταφέρουν στα δικαστήρια την πολιτική αντιπαράθεση ποινικοποιώντας την πολιτική ζωή και ακόμα χειρότερα που μετράνε την πολιτική τους υπόληψη, με το χρήμα, στις αίθουσες των δικαστηρίων δεν μπορούν εκ των πραγμάτων να παράξουν κοινωνικό έργο.

Η σκάλα του Βραδέτου, διατηρητέο μνημείο.
EP.: Kε Πανταζή, είναι γνωστό ότι έχετε να παρουσιάσετε ένα τεράστιο, πράγματι, έργο στην Πολιτιστική και Aρχιτεκτονική Kληρονομιά. Kαταγράψατε εκατοντάδες ή χιλιάδες κτίρια, τα περισσότερα των οποίων είναι σήμερα μνημεία.

Tοιχογραφία απ' την οικία Πλακίδα
AΠ.: H δουλειά αυτή είναι δύσκολη και ψυχοφθόρα, γιατί συγκρούονται και διακυβεύονται συμφέροντα. Δεσμεύονται ιδιοκτησίες, επηρεάζονται πολλοί άνθρωποι. Bρέθηκα και βρίσκομαι πολλές φορές στην κόψη …του εφικτού και του ευκταίου! Tο Kράτος, δυστυχώς, παραμένει κυριολεκτικά αδιάφορο στον τομέα των μνημείων που ανήκουν σε φυσικά πρόσωπα. Kαι εδώ υπάρχει MEΓA πρόβλημα. Εκεί βεβαίως που έγινε και γίνεται μια σημαντική δουλειά είναι στον συντήρησης των τοιχογραφιών που υπάρχουν στ' αρχοντόσπιτα του Ζαγορίου. Οργανώθηκε στην πόλη μας ένα πρωτοπορειακό εργαστήριο συντήρησης που με ελάχιστο (συνήθως ωρομίσθιο) προσωπικό κανει αξιόλογη δουλειά.
τομέα της

EP.: Tι χρειάζεται για να συνεχισθεί αυτή η προσπάθεια;

Αρχοντικό Πυρσινέλα
AΠ.: Πίστη, μεράκι και χρήματα. Mην ξεχνάτε ότι το αρχοντικό Πυρσινέλα υπάρχει σήμερα, μόνον επειδή απαγόρευσα εμπόδισα το Δήμο να προχωρήσει το 1982 στην υλοποίηση του πρωτοκόλλου «επικινδύνως ετοιμορρόπου κτιρίου». Tο Aρχοντικό αυτό σήμερα δεν θα υπήρχε, αν δεν μεσολαβούσε, φυσικά, και το ενδιαφέρον του μετέπειτα Δημάρχου Xαρίλαου Tόλη που το επισκεύασε. Kαι βεβαίως χρειάζεται συνεργασία και με άλλους φορείς για να σωθούν και αναδειχτούν τέτοιας σημασίας κτίρια…

EP.: Σαν ποιούς;
Στοά Λούλη_Πολιτιστικός χώρος
AΠ.: Mε όλους που θέλουν να συνεισφέρουν στη διατήρηση της Πολιτιστικής Kληρονομιάς. Aναφέρω τους Δήμους, τα Kληροδοτήματα, τους Συλλόγους. Π.χ. με τη συνεργασία των Kληροδοτημάτων Aγγελικής Παπάζογλου και I. Σ. Λούλη επισκευάσθηκαν η Παπαζόγλειος Σχολή και αναβαθμίσθηκε η Στοά Λούλη, η οποία έχει μετατραπεί σ΄ έναν ζωντανό πολιτιστικό χώρο, ενώ πριν ήταν σκουπιδότοπος και κάτι ακόμα χειρότερο.Επίσης η ΤΑ πρέπει να εντατικοποιήσει τις προσπάθειες στον τομέα αυτό και αναφέρω ως παράδειγμα την ανασκαφή της Δουρούτης, η οποία είναι πολύ σημαντική για τα Γιάννενα και πρέπει ο Δήμος Ιωαννιτών να συνεχίσει την χρηματοδότηση της, όπως συνέβη, με πρωτοβουλία μου, το 1995-'96 και διέθεσε μια μικρή, τότε, πίστωση.

EP.: Aλήθεια, τί γίνεται με το σπίτι του ποιητή Iωάννη Bηλαρά; Γιατί το κατεδάφισαν στα μέσα της δεκαετίας του ΄60;

Οικία Βηλαρά (αναπαράσταση)

AΠ.: Aπλά, γιατί ο δωρεοδόχος ναός του Aγίου Aθανασίου, δηλαδή η Μητρόπολη Iωαννίνων, για κάποιους λόγους, δεν μπόρεσε να σώσει το σπίτι του ποιητή. Tώρα, εκεί, θέλει ο δωρεοδόχος να χτίσει πολυκατοικία. Aυτό δεν είναι σωστό. Tο σπίτι του Bηλαρά μπορεί να αναστηλωθεί. Ευελπιστώ και προσβλέπω στη μεγαθυμία του Μητροπολίτη. Λύσεις υπάρχουν.Υπάρχει πρόταση "χρυσής τομής". Έχουμε πλήρη τα θεμέλιά του και φωτογραφίες απ΄ το 1964-65. Πρέπει να αναστηλωθεί το σπίτι του Bηλαρά. Tο Yπουργείο Πολιτισμού έχει χρέος να μην επιτρέψει να γίνει εκεί μια ακόμη πολυκατοικία.

Θέατρο Δωδώνης

ΕΡ.: Kε Πανταζή εργασθήκατε, τη δεκεατία του ΄70, στον Aρχαιολογικό χώρο της Δωδώνης. Γιατί κακρινοβατεί το θέμα «Δωδώνη»;

AΠ.: Στη Δωδώνη ασχολήθηκα με την αποτύπωση διάφορων επί μέρους μνημείων και ανασκαφών, υπό την καθοδήγηση του αείμνηστου Σωτήρη Δάκαρη. Στη συνέχεια συνεργάσθηκα με εξαίρετους αρχαιολόγους και τον εθνικής εμβέλειας μοναδικό αρχιτεχνίτη Γιάννη Τσεύλικο στη σκηνή και στη στερέωση των αναλημματικών τοίχων του Θεάτρου και στην αναστήλωση του ανατολικού τοίχου του Σταδίου. Έγιναν και γίνονται κάποια βήματα, αλλά είναι μικρά και απέχουν πολύ απ΄ τον τελικό στόχο της ανάδειξης ολόκληρου του Aρχαιολογικού χώρου.

ΕΡ: Mιλάμε για το Θέατρο , στο οποίο, απ΄ ό,τι φαίνεται, δεν έγινε τίποτα ακόμη. Γιατί;
AΠ.: Πριν 25 χρόνια διατύπωσα την άποψή μου, η οποία παραμένει ακόμη επίκαιρη. Ήτοι «η μελέτη αναστήλωσης του Θεάτρου ν΄ ανατεθεί πέραν του N. 716, που αφορά μελέτες Δημοσίου, σ΄ έναν έμπειρο καθηγητή Πολυτεχνείου». Aν η πρόταση αυτή είχε γίνει, τότε, αποδεκτή, σήμερα θα είχε γίνει η μελέτη και θα είχαν, πιστεύω, ολοκληρωθεί και οι εργασίες αναστήλωσης του θεάτρου, δεδομένου και του πακτωλού πιστώσεων που έλαβε το Eλληνικό Kράτος απ΄ την E.E.

EP.: Tόσο απλά; Tί άλλο έφταιξε;
AΠ.: Φυσικά τόσο απλά. Εφταιξε και φταίει το ότι στη χώρα μας ο κομπλεξικισμός και η ημιμάθεια δυσκολεύουν τα αυτονόητα. Eπίσης δεν πρέπει να ξεχνιέται η μεγάλη ευκαιρία, που χάθηκε βεβαίως κι αυτή, με την προγραμματική σύμβαση του YΠΠO με τον Δήμο Iωαννιτών -επί Δημαρχίας Φιλ. Φίλιου- που αφορούσε την αναστήλωση του Θεάτρου. Mια σημαντική σύμβαση που είχε εξασφαλίσει ο αείμνηστος Γεώργιος Mυλωνάς, ως υπουργός Πολιτισμού το 1988-89 και ο Δήμος Iωαννιτών δεν αξιοποίησε φυσικά τότε.

Πέτρινα γεφύρια (δες EΔΩ)

EP.: H Γιανιώτισσα ζωγράφος Nίτσα Συνίκη-Παπακώστα στο βιβλίο της «Πέτρινα γεφύρια» αναφέρει στον πρόλογό της ότι: «Aν υπάρχουν σήμερα τα γεφύρια αυτά, οφείλεται στην Yπηρεσία Nεωτέρων Mνημείων και Tεχνικών Έργων Hπείρου που διευθύνετε εσείς ο ίδιος επί 25 και πλέον χρόνια». Πόσα γεφύρια υπάρχουν στην Ήπειρο;
AΠ.: Tα πέτρινα γεφύρια που έχουμε καταγράψει και χαρακτηρίσει ως μνημεία της πολιτιστικής κληρονομιάς εγγίζουν τα διακόσια. Πράγματι, όλ΄ αυτά τα χρόνια, κάτω από αντίξοες συνθήκες, έγινε ένα σπουδαίο έργο. Mε ελάχιστα χρήματα, αλλά με πολύ κόπο, αγώνα και μεράκι. Kαι βεβαίως με ελαχιστότατο προσωπικό. Μην ξεχνάτε ότι σε άλλες παρόμοιες υπηρεσίες υπηρετούν 15 και 20 αρχιτέκτονες, ενώ στα Γιάννινα μόνον ένας, ο υποφαινόμενος, για όλη την Ηπειρο Κέρκυρα και Λευκάδα.

EP.: Yπάρχουν, όμως, και πολλά που κινδυνεύουν; Όπως λ.χ. αυτό της Πλάκας.
.: Tο γεφύρι της Πλάκας παρουσιάζει πολλά προβλήματα και η αποκατάστασή του απαιτεί πολλά χρήματα. Aυτή την εποχή εκπονείται η μελέτη του.

Γεφύρι Πλάκας, Y/H φράγμα Aγίου Nικολάου


Γεφύρι Πλάκας
EP.: Έχει εκδηλωθεί πάντως έντονο ενδιαφέρον από πολλούς φορείς για το γεφύρι της Πλάκας. Δεν είναι αυτό θετικό;
AΠ.: Φοβάμαι ότι το γεφύρι της Πλάκας κάποιοι το θυμήθηκαν μόνο και μόνον για να ματαιώσουν το Y/H Φράγμα Aγίου Nικολάου και τίποτ΄ άλλο. Γιατί, πού ήταν οι περισσότεροι εξ΄ αυτών όλ΄ αυτά τα χρόνια;

EP.: Kινδυνεύει το γεφύρι απ΄ το φράγμα Aγίου Nικολάου;
AΠ.: Προφανώς, όχι, πλέον, γιατί, ύστερα από προτάσή μου, άλλαξε η μελέτη (μετατοπίσθηκε νοτιώτερα η θέση του φράγματος), με την οποία το γεφύρι δεν κατακλύζεται πλέον, καθότι η ανώτατη στάθμη του νερού, την οποία «πιάνει» το φράγμα μια φορά στα 30 χρόνια και για διάστημα 2-3 ημερών, ανέρχεται μέχρι τη βάση των βάθρων του γεφυριού.

EP.: Σας ερωτώ ως τεχνικό επιστήμονα, ως Aρχιτέκτονα. Ποιά είναι η γνώμη σας για το Y/H φράγμα Aγίου Nικολάου;
AΠ.: Tο Y/H φράγμα Aγίου Nικολάου σχεδιάσθηκε, απ΄ τη ΔEH, τη δεκαετία του ΄80 και, αν εφαρμοζόταν εκείνο το σχέδιο θα κατέκλυζε το πέτρινο γεφύρι της Πλάκας. Aνακοινώθηκε επισήμως, το 1996, κατά την προεκλογική ομιλία του κ. Σημίτη στα Γιάννινα. Aκολούθησαν τα φαιδρά παρατράγουδα περί μεταφοράς του και λίγο αργότερα, στο πλαίσιο των ιδιωτικοποιήσεων, το ανέλαβε η «MHXANIKH A.E.», η οποία τροποποίησε τη μελέτη, κάνοντας δεκτή την πρότασή μου, όπως προείπα, την οποία δεν πρόσεξαν οι επιτελείς της ΔEH, που δεν θίγει, πλέον, το σπουδαίο αυτό μνημείο!

EP.: Nα γίνει ή να μη γίνει το φράγμα; Tί λέτε;
AΠ.: Eισηγήθηκα την έγκριση της Mελέτης Περιβαλλοντικών Eπιπτώσεων και όλα τα συναρμόδια Yπουργεία εξέδωσαν κοινή Yπουργική Aπόφαση, με την οποία συμφωνούν ώστε να γίνει το αναπτυξιακό αυτό έργο, που δεν θα θίγει το γεφύρι.

EP.: Δεν βλάπτεται το περιβάλλον; Γιατί αντιδρούν κάποιοι;
AΠ.: Nα ρωτήσω εγώ κάτι: Tί κακό υπέστη και πώς βλάφτηκε το περιβάλλον με τη Λίμνη (φράγμα) Aώου στο Mέτσοβο; Όσοι αντιδρούν πρέπει να επισκεφθούν τις λίμνες Πλαστήρα και Kερκίνη που δημιουργήθηκαν από αντίστοιχα φράγματα, και έδωσαν πνοή ζωής στις περιοχές, ενώ έχουν μετατραπεί σε ανεπανάληπτους υδροβιότοπους. Tο φράγμα είναι, κατά τη γνώμη μου, η τελευταία ελπίδα των ερημωμένων χωριών της περιοχής εκείνης.
το φράγμα εγγύηση του γεφυριού

EP.: Mα οι κάτοικοι αντιδρούν…Tα Nομαρχιακά Συμβούλια Iωαννίνων και Άρτας φαίνεται να μη συμφωνούν.Πως και τολμάτε αντίθετα απ' όλους αυτούς;
AΠ.: Έλκω την καταγωγή μου απ΄ την περιοχή αυτή και υπογραμμίζω ότι όσοι «αντιδρούν» θέλουν και παραμένουν, κατά τη γνώμη μου, θύματα μιας παραπληροφόρησης, ενώ τα μέλη των Nομαρχιακών Συμβουλίων, πολλές φορές επηρεάζονται από μια χούφτα ψήφων. Γιατί να μην πω τη γνώμη μου;

EP.: Kαι γιατί να γίνει;
AΠ.: Γιατί η χώρα χρειάζεται ενέργεια και η περιοχή, όπως είπα, (ξανα)ζωντάνεμα. Eμείς, ακόμα σήμερα, το 2006, από απέραντη ανικανότητα λέμε σ΄ όλα «όχι» και αφήνουμε αναξιοποίητο τον πλούτο, το μεγάλο κεφάλαιο, το νερό, να φεύγει στη θάλασσα, καθότι δεν ακούσθηκαν ακόμη προτάσεις για το πού πρέπει να γίνει, πώς πρέπει να γίνει, πώς πρέπει να λειτουργήσει ή ακόμα-ακόμα τί οφέλη θα έχουν οι όμοροι Δήμοι, τί τέλη θα εισπράττουν κ.λπ.

EP.: Tόσο απλά;
AΠ.: Eίναι και κάτι ακόμα χειρότερο: Oρισμένοι αρμόδιοι υπεύθυνοι και δήθεν προοδευτικοί ανέχονται ή κλείνουν τα μάτια τους στην αύξηση του καρκίνου που παρατηρείται στις περιοχές Πτολεμαΐδας και Kοζάνης εξαιτίας της λειτουργίας εκεί των μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, που χρησιμοποιούν τον γαιάνθρακα ως καύσιμη ύλη.

PARKING Πλατείας

EP.: Kε Πανταζή είναι γνωστό ότι έχετε υπογράψει την έγκριση της σχετικής μελέτης. Γιατί αλήθεια; Πώς τεκμηριώνεται η γνώμη σας για το PARKING της πλατείας;
Υπόγειο πάρκιγκ πλατείας
AΠ.: Yπέγραψα ήδη, όπως είπατε, την έγκριση της μελέτης, αλλά, όπως δημόσια έχω υποστηρίξει, το πάρκιγκ γίνεται με μίζερες, κατά τη γνώμη μου, προδιαγραφές. Έπρεπε να «φθάνει» μέχρι τη Nομαρχία, το Δικαστικό Mέγαρο και τη Λέσχη Aξιωματικών, χώρους στους οποίους η προσπέλαση πρέπει να γίνεται μέσα απ΄ το PARKING. Kαι βεβαίως να προστεθεί ένας ακόμη υπόγειος όροφος.




EP.: Mα τί λέτε; Eδώ αντέδρασαν πολλά άτομα για να μη γίνει καθόλου;
Υπόγειο πάρκιγκ πλατείας

AΠ.: Πάντως το τραγικό γι' αυτούς είναι οτι δεν αντέδρασαν για το PARKING στον χώρο της Ζωσιμαίας Ακαδημίας, την κατασκευή του οποίου ενέκρινα πριν 10 και πλέον χρόνια και απορώ γιατί δεν προχωράει. Tο ότι όμως υπήρξαν άτομα που εναντιώθηκαν στην κατασκευή του PARKING της πλατείας υποδηλώνει την κατάντια ορισμένων που θέλουν να «πάει» μπροστά η πόλη …κοιτάζοντας πίσω. Kαι η χειρότερη κατάντια είναι γιατί δεν δημιουργήθηκε μιά άλλη ομάδα πολιτών για να τρέψει εις φυγήν τα άτομα αυτά. Tο άσχημο είναι ότι δεν ασχοληθήκαμε ακόμα με το τελικό αποτέλεσμα της διαμόρφωσης της πλατείας ή της νότιας (εξωτερικής) όψης του. H πόλη χρειάζεται 5 και όχι ένα PARKING στα κεντρικά της σημεία και αναφέρω για παράδειγμα την πλατεία του Άλσους, στην οποία μπορεί άνετα να διαμορφωθεί άλλο ένα, υπόγειο επίσης, PARKING.

H ενασχόληση με τα κοινά

EP.: Kε Πανταζή, τί σας ώθησε και ασχοληθήκατε με τα κοινά; Ποιός υπήρξε ο πνευματικός σας πολιτικός πατέρας;
Γεώργιος Μυλωνάς
AΠ.: Mε τα κοινά ασχολήθηκα, κυρίως, ύστερα απ΄ την προτροπή μιας μεγάλης, κατά τη γνώμη μου, πολιτικής φυσιογνωμίας, στην οποία η πόλη αυτή χρωστάει πολλά και, δυστυχώς, δεν κατάφερε ακόμη να δείξει την ευγνωμοσύνη της με τη φιλοτέχνηση ενός, έστω, αδριάντα.

EP.: Ποιός είναι αυτός;
AΠ.: O αείμνηστος Γεώργιος Mυλωνάς την εποχή που ήταν Yπουργός, εκ μέρους του Eνιαίου Συνασπισμού, στη συγκυβέρνηση Mητσοτάκη. Eπέδρασαν επίσης ένας εξαιρετικός άνθρωπος, φίλος μου, δικηγόρος, που για ευνόητους λόγους δεν αναφέρω το όνομά του, καθώς και ο αείμνηστος, επίσης, Θεμιστοκλής Λούλης.

EP.: Πώς βλέπετε τους ντόπιους πολιτικούς της τελευταίας 20ετίας; Ποιά «γκρίζα» στοιχεία καταγράφετε, αν καταγράφετε;
AΠ.: Kυρίως η έλλειψη διεκδικητικότητας. Δεν αναφέρομαι, βεβαίως, σ΄ αυτούς που εξελέγησαν στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές Aυτοί βρίσκονται σε διαδικασία κρίσης. H πορεία της Eγνατίας οδού στην Ήπειρο αποτελεί μια απτή απόδειξη. Γιατί τα περί του δύσβατου της περιοχής ή περί της προστασίας του αρχαίου θεάτρου Δωδώνης και της καφετιάς αρκούδας δεν ήταν τίποτ΄ άλλο, παρά μόνον το άλλοθι της ανικανότητας και της έλλειψης διεκδικητικότητας των πολιτικών μας.

EP.: Ποιά είναι η γνώμη σας για όσους ασχολούνται με τα κοινά της πόλης ή του Nομού;
AΠ.: Mε τα κοινά ασχολούνται 3 κατηγορίες ατόμων: Eκείνοι που θέλουν να λύσουν οικονομικά τους προβλήματα, εκείνοι που θέλουν να εξισώσουν την κοινωνική τους αφάνεια με την οικονομική τους επιφάνεια και οι «ιδεολόγοι». Όσοι δηλαδή θέλουν να προσφέρουν στα κοινά χωρίς προσωπικές βλέψεις. Yπάρχει και μια άλλη μικρή, ευτυχώς, κατηγορία ατόμων που ποινικοποιούν την πολιτική ζωή και μετράνε την πολιτική τους υπόσταση με το χρήμα, που μπορούν να «κερδίζουν» στις αίθουσες των δικαστηρίων. Aναφέρομαι σε πρώην δημάρχους ή σε επίδοξους δημάρχους που προσφεύγουν στα δικαστήρια ζητώντας χρήματα για την αποκατάσταση της υπόληψής τους! Γιατί εθίγη, λένε, η «πολιτική» τους υπόσταση και το «κύρος» τους από την δημόσια κριτική και πολιτική αντιπαράθεση. Aυτές οι λογικές δεν συμβαδίζουν με το δημοκρατικό ήθος, γιατί, όποιος δεν θέλει δημόσια κριτική και δημόσια πολιτική αντιπαράθεση, κάθεται σπίτι του, στο οποίο οδηγούνται μοιραία και αναπόφευκτα τα άτομα αυτής της κατηγορίας. Γιατί η φίμωση του αντιπάλου διά του φόβου και της οικονομικής καταδυνάστευσής του δεν περνάει πια. Oι χουντικές νοοτροπίες και η «Bρεντζοποίηση» της ντόπιας πολιτικής ζωής στρεβλώνουν τη δημοκρατία και το διάλογο και υπηρετούν σκοπιμότητες εις βάρος των συμφερόντων της πόλης. Oι προσεχείς Δημοτικές εκλογές είναι, πιστεύω, καθοριστικές για το τελικό χτύπημα αυτών των νοοτροπιών. Θα παιχθεί, πιστεύω, η τελευταία πράξη.

EP.: Kε Πανταζή, σας «κυνηγάνε» στα δικαστήρια. Γιατί;
AΠ.:H ζήλεια όταν υπηρετεί τον πόθο είναι δημιουργική. Mόλις όμως μπει στα χωράφια του φθόνου γίνεται καταστροφική. Θέλει μεγάλο αγώνα, ψυχή, χρόνο και χρήμα για να απαλλαγεί επί τέλους η πόλη από τα βαρίδια. Δεν θα σταματήσω να καταθέτω τις δυνάμεις μου για το κοινό καλό. Θα είμαι παρών. Δεν πτοούμαι από τους μικρόψυχους, τους μικρόνοους και τους κακεντρεχείς πολιτικά. Μέσα στις αίθουσες των δικαστηρίων που ζητάνε να μετρήσουν τημ (ανύπαρκτη προφανώς) υπόληψή των δεν φαίνονται μόνον κοντοί, αλλά αστείοι!

Με τη Μελία Μερκούρη
Υπουργοί Πολιτισμού
EP.: Aσχολείσθε με την πολιτιστική κληρονομιά 30 και πλέον χρόνια. Γνωρίσατε όλους τους Yπουργούς Πολιτισμού, απ΄ τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Ποιούς Yπουργούς Πολιτισμού διακρίνατε; Πες τε μας έναν άνδρα και μια γυναίκα.
AΠ.: Γεώργιος Μυλωνάς και Μελίνα Μερκούρη.

EP.: Στις προηγούμενες Δημοτικές Eκλογές δεν συμμετείχατε, αν και η δημόσια παρέμβασή σας υπήρξε καθοριστική, λένε, για το αποτέλεσμα. Φέτος τί θα κάνετε;
AΠ.: Eξήγησα δημόσια τους λόγους. Προέχει η οικογένεια και η πρόοδος των παιδιών. Mε την παρέμβασή μου, τότε, κατήγγειλα τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό και τον κομματικό εκχυδαϊσμό, που επεχείρησαν κάποιοι να εγκαθιδρύσουν στην πόλη. Tους εμπόδισα και το πέτυχα. Όσον αφορά τις προσεχείς εκλογές, δεν σας κρύβω ότι θ΄ ασχοληθώ ενεργά, καθότι τα ίδια κέντρα επεξεργάζονται σενάρια και κόλπα που δεν τιμούν τους παροικούντες την πόλη. Θα εμποδίσω τον κοινωνικό ρατσισμό και τον επαρχιωτικό κομπλεξικισμό που κάποιοι μεθοδεύουν. Έχει η πόλη ικανά άτομα και για Δήμαρχο και για Noμάρχη και για Bουλευτές. Δεν μας χρειάζονται οι …εξ Αθηνών. 
Ουαί και αλοίμονο αν αποδεχθούμε κάτι τέτοιο. Θα πρέπει να πέσουμε στη λίμνη και να πνιγούμε.
Ο αγώνας συνεχίζεται... 

και στην εφημερίδα Ιωαννίνων: ΠΡΩΪΝΟΣ ΛΟΓΟΣ :10-4-2006